mei 17, 2016
0 Comments
by Jan Kieft
Vrije meningsuiting is niet het hele verhaal

Vrije meningsuiting is niet het hele verhaal

Hyman G. Rickover heeft een duidelijke mening over vrije meningsuiting: “Grote geesten spreken over ideeën, middelmatige geesten hebben het over gebeurtenissen en kleine geesten praten over andere mensen”. Het vrijelijk je mening uiten over andere mensen is inmiddels zo uit de hand gelopen dat de essentie van dit grondrecht volledig uit het oog is geraakt. We worden daarop gewezen door universele, wetenschappelijke wetten, die al vanaf de grondlegging van de schepping bestaan. Je zou ze de spelregels van het leven kunnen noemen. Door de eeuwen heen zijn ze in alle godsdiensten in jip en janneke taal aan het gewone volk uitgelegd en in onze tijd door onder andere de kwantumwetenschap op hun waarheid getoetst en bevestigd. Veel van deze wijsheden vinden we in de volksmond terug.

De spelregels van vrije meningsuiting zijn dwingend.

Aan deze spelregels van het bestaan is met geen mogelijkheid te ontkomen. Als je ze op de juiste wijze gebruikt is de uitkomst voorspelbaar. Als je ertegenin gaat eveneens, maar de uitkomst verschilt als dag en nacht. Ze hebben maar één doel: groei van het leven bevorderen en alles wat die groei belemmert aan het licht brengen. We kunnen ze dus ook gebruiken om de waarheid te vinden in de betekenis van vrije meningsuiting, een belangrijk aspect van leiderschap.

Deze wetten leren ons onder andere dat alles en iedereen met elkaar is verbonden. Alles wat wij doen beïnvloedt het grotere geheel. De energie die wij hierbij uitzenden keert ook altijd weer naar de zender terug. We komen dit bijvoorbeeld tegen in uitspraken als: “wat je zaait zul je oogsten” of: “wie kaatst kan de bal verwachten”. Je hoeft dan ook geen wetenschapper te zijn om tot de logische conclusie te komen dat het beter is de ander of het grotere geheel te dienen dan te ontkrachten. De Duitse komiek Jan Böhmermann, de medewerkers van Charlie Hebdo, Ebro Umar,  Amerikaanse presidentskandidaten  en vele anderen hebben aan den lijve ervaren wat hier wordt bedoeld. Ze kregen “een koekje van eigen deeg”.

Wetenschappelijk bewijs.

Volgens dezelfde wetten groeit iedere energie die we uitzenden in de loop van de tijd exponentieel. Als we de spelregels van vrije meningsuiting negeren worden de gevolgen alleen maar heviger. Er vindt dan polarisatie van standpunten plaats, waarbij geen waarheid wordt gezocht maar alleen het eigen gelijk. Dit kan uiteindelijk leiden tot oorlogsgeweld, zelfs tot aan onze eigen voordeur. We kennen allemaal de (politieke) leiders die zo te werk gaan. En we zien de resultaten overal om ons heen in de vorm van instortende economieën en sociale structuren. Als we een  situatie op de spits drijven zijn deze wetten het paardenmiddel van het universum om ons te dwingen waarheid onder ogen te komen. Zodat we gezamenlijk weer de weg van groei kunnen inslaan.

Gelukkig is er ook een andere weg: soms doen we er beter aan gezond verstand te laten prevaleren en onze mond te houden dan het risico van represailles te lopen. De essentie van vrijheid van meningsuiting is dus dat we ook de vrijheid hebben om onze mening voor ons te houden en de ander niet te kwetsen. “Spreken is zilver, zwijgen is goud” is gewoon een kwestie van gezond verstand en ethiek. Bewust zijn van die volkswijsheid, die nota bene wetenschappelijk door de universele wetten wordt geschraagd, kan ons in de verdere discussie over vrijheid van meningsuiting nog goed van pas komen.